Uncategorized

Obrót opcji i koszt kapitału własnego

W tym celu przeznacza on pieniądz na zakup środków produkcji i siły roboczej. Kapitał ulega przekształceniu na kapitał produkcyjny, przy którego pomocy kapitalista rozpoczyna produkcję [1]. Kapitał może występować w trzech formach: finansowej, rzeczowej maszyny, wyposażenie, urządzenia czy budynki wykorzystywane w procesie produkcji , niematerialnej: projekty rozwiązań technologicznych, programy komputerowe , patenty , prawa autorskie. Dobra finansowe lub materialne o wymiernej wartości pieniężnej, którymi można dysponować w celu prowadzenia działalności mającej przynieść dochód.

Kapitał często najpierw się gromadzi, a następnie go inwestuje. Przedsiębiorstwo jest finansowane z kapitału własnego: akcyjny , udziałowy , zapasowy , rezerwowy przewidziany w statucie ale już nie rezerwa rewaloryzacyjna przeznaczona na pokrycie deprecjacji kapitału własnego w wyniku inflacji , zysk pozostawiony lub niepokryta strata z lat ubiegłych i obcego: pożyczki , kredyty, najczęściej bankowe.

Stanowi on posiadane dobra materialne i niematerialne, wykorzystywane w procesach produkcji oraz zasoby pieniężne przedsiębiorstwa. Do kapitału fizycznego należą przedmioty materialne maszyny, urządzenia, środki transportu , wyposażenie , a do niewidocznego — nakłady o charakterze niematerialnym patenty , licencje, znak firmowy , reputacja firmy, kapitał ludzki.

Z punktu widzenia okresu zużywania się środków produkcji kapitał dzieli się na obrotowy — zużywający się w ciągu jednego procesu produkcyjnego oraz trwały — wykorzystywany stopniowo. Ten podział ma swoje odzwierciedlenie w pojęciu tzw. Ruch okrężny kapitału to przekształcenie środków z jednej formy w inną oraz przechodzenie przez stadia produkcji i obrotu. Jest pojęciem abstrakcyjnym, wyraża jednak rzeczywiste procesy gospodarcze zachodzące w przedsiębiorstwie. Środki obrotowe firmy znajdują się w nieustannym ruchu przechodząc kolejno przez sferę zaopatrzenia produkcji i zbytu.

W ruchu tym zmieniają kolejno swoją formę z pieniężnej na materialną, produkcyjną, materialną i znowu pieniężną. Kapitał produkcyjny majątek produkcyjny to maszyny, budynki, zapasy surowców i materiałów, które wraz z innymi czynnikami wytwórczymi uczestniczą w procesie produkcji. Majątek produkcyjny dzieli się na: majątek trwały i majątek obrotowy. W Polsce, zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów , do majątku trwałego zaliczamy: grunty, budynki i lokale, obiekty inżynierii lądowej i wodnej, kotły i maszyny energetyczne, maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania, specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty, urządzenia techniczne, środki transportu, narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie, inwentarz żywy.

Natomiast majątek obrotowy przedsiębiorstwa dzieli się zasadniczo na 3 grupy:. Kapitał pieniężny to środki finansowe pochodzące ze źródeł wewnętrznych lub zewnętrznych będące w posiadaniu przedsiębiorstwa. Do kapitału własnego należy: kapitał podstawowy, należne wpłaty na kapitał podstawowy wielkość ujemna , udziały akcje własne , kapitał fundusz zapasowy, kapitał fundusz z aktualizacji wyceny, pozostałe kapitały fundusze rezerwowe, zysk strata z lat ubiegłych, zysk strata netto i odpis z zysku netto w ciągu roku obrotowego wielkość ujemna.

Kapitał podstawowy to kapitał wniesiony przez wspólników. Należne wpłaty na kapitał podstawowy to zdeklarowane, lecz nie wniesione na dzień bilansowy wkłady kapitałowe. Kapitał zapasowy samofinansowania powstaje z wypracowania zysku w poprzednich okresach, dopłat akcjonariuszy w zamian za przyznanie szczególnych uprawnień ich akcjom oraz z nadwyżki osiągniętej przy emisji akcji powyżej ich wartości nominalnej i przeznaczony jest na pokrycie ewentualnych strat.

Kapitały fundusze rezerwowe tworzone są na regulowanie przyszłych zobowiązań, w celu pokrycia ewentualnych strat czy nieprzewidzianych wydatków. Tworzony jest z zysków z lat ubiegłych i z wartości akcji własnych przeznaczonych do sprzedaży.

Analiza rentowności aktywów (majątku)

Finansowanie wewnętrzne polega na pozyskiwaniu środków pieniężnych przez gromadzenie kształtowanie kapitału pochodzącego z przychodów ze sprzedaży wytworzonych dóbr i usług oraz poprzez przekształcenia majątkowe. Analiza rentowności powinna być w pierwszej kolejności rozpatrywana w ramach samego przedsiębiorstwa i poszczególnych jego obszarów w czasie.

Formuła średniej rocznej wartości kapitału obrotowego

Dopiero następnym aspektem analizy rentowności jest analiza przestrzenna, czyli rozpatrywanie analizy rentowności badanego przedsiębiorstwa na tle kształtowania się rentowności przedsiębiorstw o podobnym charakterze, należących do jednej branży, grupy kapitałowej czy zlokalizowanych w tym samym regionie.

Końcowym aspektem analizy rentowności powinna być analiza przyczynowa, odnosząca się nie tylko do wyniku finansowego w wielkościach bezwzględnych, ale także do obliczonych wskaźników rentowności [4]. Nadrzędnym warunkiem funkcjonowania każdego przedsiębiorstwa jest realizacja sprzedaży. Jednakże zasadność sprzedaży występuje tylko wówczas, gdy uzyskana cena ze sprzedaży produktów, czy towarów jest wyższa od koszów wytworzenia produktów, lub ceny zakupu towarów.

W takim przypadku mówi się, że sprzedaż jest rentowna. W przeciwnym razie jest deficytowa i wymaga środków naprawczych.

Przedsiębiorstwo na rynku kapitałowym - USOSWEB PW

Wraz ze wzrastającą rentownością sprzedaży wzrasta stopień pokrycia kosztów bieżącej działalności przedsiębiorstwa i możliwość wygospodarowania dodatkowych środków na dalszy rozwój przedsiębiorstwa. Wśród przedstawionych wskaźników rentowności sprzedaży na szczególną uwagę zasługują wskaźniki rentowności sprzedaży brutto i netto wskaźniki nr 1 i 2 , gdyż to one reprezentują podstawową działalność operacyjną przedsiębiorstwa i przesądzają o możliwości kontynuowania działalności danego przedsiębiorstwa.

Podstawowa działalność operacyjna — sprzedaż oddaje kondycję finansową tego poziomu rachunku, do którego przedsiębiorstwo zostało powołane, i z którego powinno czerpać główne źródło zysku. Pozostałe działalności pozostała działalność operacyjna, działalność finansowa i nadzwyczajna są wyłącznie uzupełnieniem działalności podstawowej i mogą stanowić zarówno obciążenie dla rentowności zysku netto, jak i mogą wpływać na poprawę ostatecznego poziomu rentowności zysku netto. Wskaźnik rentowności sprzedaży brutto informuje o wysokości zysku brutto in. Wartość tego wskaźnika jest dostępna wyłącznie dla wariantu kalkulacyjnego rachunku zysków i strat.

Wskaźnik rentowność sprzedaży netto in. Informuje on o rentowności wypracowanej na podstawowej działalności operacyjnej — sprzedaży, czyli tej, do której przedsiębiorstwo zostało powołane i która jest motorem napędowym całej działalności. Wartość tego wskaźnika jest determinowana:. Poziom tego wskaźnika jest uzależniony od rodzaju działalności przedsiębiorstwa i specyfiki branży, w której działa dane przedsiębiorstwo [9].

Wartość tego wskaźnika można porównać z wartością wskaźników rentowności sprzedaży przedstawionych w dalszej części analizy. Wskaźnik rentowności działalności operacyjnej informuje o tym, jak kształtuje się rentowność z całej działalności operacyjnej, czyli do przychodów netto ze sprzedaży zostały dodane pozostałe przychody operacyjne. Wartość tego wskaźnika można porównać z wartością wskaźnika rentowności sprzedaży netto i ocenić jaki wpływ wywarły incydentalne pozostałe przychody operacyjne na wartość wskaźnika rentowności działalności operacyjnej.

Wskaźnik rentowności brutto zbudowany jest w oparciu o zrealizowane wyniki z wszystkich poziomów działalności przedsiębiorstwa tj. Oznacza to, że wyniki z wszystkich poziomów działalności przedsiębiorstwa mają wzajemny wpływ na ostateczną wartość wskaźnika rentowności brutto sprzedaży. Wartość tego wskaźnika jest podsumowaniem osiągniętych wyników w obszarze rentowności z całej działalności przedsiębiorstwa przed odliczeniem podatku i innych obowiązkowych odliczeń.

Wartość tego wskaźnika można porównać z wartością wskaźników innych przedsiębiorstw działających w danej branży oraz w wartością osiąganych wyników na przestrzeni innych okresów poddanych badaniu. Wyższa rentowność oznacza większy zysk, a to umożliwia dalszy rozwój.

Wskaźnik rentowności netto jest ostatnim wskaźnikiem z grupy rentowności sprzedaży skupiający wszystkie poziomy działalności i pomniejszony o wszystkie obowiązkowe obciążenia. Wartość tego wskaźnika oznacza już tylko wartość przeznaczoną na inwestycje i do podziału dla właścicieli przedsiębiorstwa.

WACC średnioważony koszt kapitału w przedsiębiorstwie gdy jest kredyt i akcje

Im wyższa rentowności, tym większe możliwości. Wskaźnik rentowności sprzedaży ROS z ang. R eturn O n S ales konfrontuje zysk netto wypracowany z na całej działalności przedsiębiorstwa w relacji do przychodów netto ze sprzedaży. Wskaźniki rentowności aktywów stanowią relację osiągniętego zysku w danym okresie do zasobów majątkowych zaangażowanych w działalność przedsiębiorstwa. Wskaźniki te przedstawiają efektywność wykorzystania posiadanego majątku przez kierownictwo przedsiębiorstwa. Wielkość i struktura zasobów majątkowych przedsiębiorstwa powinna być dostosowana do realizacji zadań i racjonalnego wykorzystania majątku, bo od tego w dużym stopniu zależy wielkość wyniku finansowego.

Wskaźniki rentowności majątku mają wiele odmian w zależności od rodzaju zysku ujętego w liczniku wskaźnika i postaci majątku przyjętego w mianowniku.


  • Emisja akcji vs. emisja obligacji - które rozwiązanie korzystniejsze dla sektora MŚP?!
  • Wskaźniki rentowności.
  • Wskaźniki rentowności - .
  • Optymalna strategia handlu VWAP.
  • Jak poprosić o opcje akcji w pracy.
  • KOSZT KAPITAŁU WŁASNEGO - Wyższa Szkoła Zarządzania i?
  • Metody dochodowe!

Wskaźnik rentowności aktywów liczony od zysku netto na sprzedaży, informuje o wypracowanej rentowności z podstawowej działalności operacyjnej — sprzedaży w stosunku do zaangażowanego majątku. Wartość tego wskaźnika można porównać z wartością wskaźnika rentowność liczonego z zysku netto ROA, oraz ze wskaźnikami rentowności majątku na sprzedaży netto innych przedsiębiorstw działających w danej branży, czy regionie. Jest to podstawowy wskaźnik miary efektywności wykorzystania posiadanego majątku, w celu realizacji zadań i celów podstawowej działalności operacyjnej — sprzedaży.

Wskaźnik rentowności aktywów na działalności operacyjnej stanowi uzupełniającą informację o kształtowaniu się rentowności majątku pomiędzy rentownością majątku liczoną z podstawowej działalności operacyjnej, a rentownością majątku w relacji do rentowności zysku netto. Wskaźnik rentowności aktywów brutto jest najbardziej pojemnym wskaźnikiem z grupy rentowności aktywów.

W liczniku tego wskaźnika ujęta jest cała działalność przedsiębiorstwa przed opodatkowaniem. W systemie anglo-amerykańskim tego rodzaju wskaźnik traktowany jest jako podstawowy w ocenie działalności gospodarczej przedsiębiorstwa. Wskaźnik ten przedstawia zysk netto w relacji do majątku ogółem i informuje o skuteczności wykorzystania posiadanego majątku. Wartość tego wskaźnika można porównać z wartością wskaźnika rentowności majątku działalności operacyjnej oraz rentownością majątku działalności gospodarczej. Rentownością kapitału własnego są zainteresowani głównie właściciele przedsiębiorstwa akcjonariusze, udziałowcy , i oczekują oni maksymalnie wysokiego poziomu wartości wskaźników rentowności kapitału własnego, gdyż wyższa rentowność zwiększa szansę na wypłatę wysokiej dywidendy.

Również na podstawie tej grupy wskaźników inwestorzy oceniają rentowność swojej inwestycji kapitałowej. Wysoka wartość wskaźników rentowności kapitału własnego stwarza szansę na rozwój przedsiębiorstwa i wzrost jego wartości w przyszłości. Wskaźniki rentowności kapitału własnego mają wiele odmian w zależności od rodzaju zysku ujętego w liczniku wskaźnika i postaci kapitału przyjętego w mianowniku.

Kapitał przedsiębiorstwa i źródła jego pozyskiwania

Aby poznać przyczyny kształtowania się tych wskaźników należy przeprowadzić pogłębioną analizę. W tym celu poszukuje się wzajemnych zależności przyczynowo — skutkowych, których poznanie stanowi podstawę budowy tzw. Najbardziej znanym układem piramidalnym służącym do pogłębionej analizy wskaźnika rentowności kapitału własnego jest model Du Ponta [5]. Wskaźnik rentowności kapitału własnego liczony od zysku netto na sprzedaży informuje o wypracowanej rentowności z podstawowej działalności operacyjnej w relacji do kapitału własnego. Wskaźnik ten przedstawia efektywność wykorzystania posiadanego kapitału własnego przez kierownictwo przedsiębiorstwa.

Wartość tego wskaźnika można porównać z wartością wskaźnika rentowności kapitału własnego liczonego z zysku netto ROE, oraz ze wskaźnikami rentowności kapitału własnego na sprzedaży netto innych przedsiębiorstw działających w danej branży, czy regionie. Jest to podstawowy wskaźnik miary efektywności wykorzystania posiadanego kapitału własnego, w celu realizacji zadań i celów podstawowej działalności operacyjnej.

Wskaźnik rentowności kapitału własnego na działalności operacyjnej stanowi uzupełniającą informację o kształtowaniu się rentowności kapitału własnego pomiędzy rentownością kapitału własnego liczoną z podstawowej działalności operacyjnej, a rentownością kapitału własnego w relacji do rentowności zysku netto.

Przykładowy wykres przedstawiający porównanie wskaźników rentowności kapitału własnego wypracowanej na kolejnych poziomach działalności przedsiębiorstwa został zaprezentowany poniżej. Wskaźnik rentowności kapitału własnego brutto jest najbardziej syntetycznym wskaźnikiem z grupy rentowności kapitałów własnych. W liczniku tego wskaźnika został ujęty wynik na całej działalności przedsiębiorstwa przed opodatkowaniem, a w mianowniku wartość zaangażowanych kapitałów własnych.

Inwestowanie na GPW oraz akcje zagraniczne – część II

Wynik tego wskaźnika przedstawia ilość jednostek wygospodarowanych z całej działalności przedsiębiorstwa do ilości jednostek zaangażowanych w jego działalność przed opodatkowaniem. Wskaźniki rentowności kapitału własnego ROE z ang. Wraz ze wzrostem wskaźnika rentowności kapitału własnego wzrasta poziom bezpieczeństwa finansowego danego przedsiębiorstwa oraz możliwość jego rozwoju.