Uncategorized

Mg Grecja Forex.

Autor: Adam Stańczak Nie ma dla blogera lepszej inspiracji niż komentarz czytelnika. Wprawdzie nigdy nie lansowałem zarzuconej tezy, bo nie pokrywa się z moim oglądem rzeczywistości społeczno-ekonomicznej, którą uznaję za proces a nie zamknięty układ z identyfikowalnymi i następującym po sobie przyczynami i skutkami. W istocie jestem pełen podziwu dla odwagi ludzi, którzy w kryzysie roku potrafią wskazać palec, który przewrócił pierwszą kostkę domina.

Znacznie ciekawsze od skazanego na niepowodzenie poszukiwanie palca jest dla mnie spojrzenie z góry na to, jak przez lata trwał proces budowania całej tej konstrukcji, w której 2 dodać 2 coraz rzadziej dawało 4. Nic też nie nie poradzę na to, że w skomplikowanej rzeczywistości nie potrafię zgodzić się na to, żeby winę za efekt procesu składającego się z masy przyczyn i skutków zrzucano na jedno z ogniw pędzącego przez lata zaprzęgu.

Dlatego pozwolę sobie na tezę — i tej będę już bronił — że jednym z efektów zawalenia się tej całej konstrukcji w roku jest solidarność pomiędzy dłużnikami, którzy występują przeciwko wierzycielom. Jeśli przyjrzeć się wypowiedziom polityków, to jak mantra powraca tam coś, co nazywam mitem niewinnego społeczeństwa. W walce ideologicznej z sektorem finansowym bardzo łatwo sięga się po pejoratywne skojarzenia o zabijającej chciwości, milionach premii, tłustych kotach i jachtach kupowanych na potęgę, za które — jakżeby inaczej — płaci amerykański czy brytyjski Kowalski.

Problem w tym, że w tym tańcu na lewarze znaczący udział mieli sami konsumenci, których wiedzę i świadomość ekonomiczną najlepiej opisuje słowo analfabetyzm. Według fundacji FINRA w roku 36 procent respondentów nie wiedziała, jak oprocentowany jest kredyt na karcie, której najczęściej używają.

Od roku do odsetek osób, które płaciły kary za przekroczenie terminu spłaty karty kredytowej wzrósł z 4,8 procent do 8 procent. W roku wedle amerykańskich statystyk w obrocie w USA było 1,5 miliarda kart kredytowych, które ułożone jedna na drugiej zbudowałyby stos o wielkości 13 Mount Everestów. Przy tej masie wielkość długu na karcie kredytowej była na szczycie tematów okrytych społecznym tabu — zwyczajnie o tym się nie mówiło. Nie trzeba specjalnej wyobraźni, by na bazie tych kilku zdań zbudować sobie obraz konsumentów, którzy oszczędnie gospodarowali swoimi zasobami a dokładniej możliwościami i to na długo przed kryzysem, który miała wywołać chciwość bankierów.

Czyżby konsumenci nie byli w swojej masie chciwi? Tylko który polityk powie wyborcy — jesteś za biedny? W istocie uważam, że kryzys roku nie był punktem zapalnym w gospodarce światowej, ale efektem rozpasania, jakie towarzyszyło wielu konsumentom zachodniego świata. Nawet Polacy mieli okazję załapać się na ostatnią falę tego popuszczenia pasa, masowo rzucając się na kredyty na mieszkania w obcych walutach przy okazji oszczędnie gospodarując prawdą na temat własnej zdolności kredytowej.

To samo dotyczyło państw, które do spółki ze społeczeństwami pląsały na imprezce golasów. Kryzys zapalił w tej dyskotece światło i konsumenci oraz rządy zostali przyłapani z opuszczonymi spodniami. Nagle kredyty okazały się za duże, obligacje niespłacalne a banki za słabe, żeby udźwignąć górę weksli bez pokrycia. Czy można się dziwić, że przyłapani na bunga bunga chcą znaleźć winnego ich wstydu?

Koniecznie trzeba zidentyfikować ten palec, który zapalił światło! W takim otoczeniu dość łatwo było zbudować figurę w postaci wrednych banków i tłustych bankierów. Właśnie dlatego politycy do spółki z mało rozumiejącymi z mechanizmów ekonomicznych dziennikarzami chętnie sięgnęli i sięgają do znanych od wieków metod kreowania wroga. Na poziomie mechanizmu kreowania wrogów to znany od wieków opis Żydów, Saracenów czy Murzynów.

Dziś rolę wroga publicznego spełniają banksterzy, których trudno kochać, gdy ma się kilka kredytów. Robią więc to, co do nich należy — na nowo oszacowały ryzyko i mówią żadnych nowych pieniędzy. Z mojego skromnego punktu widzenia diagnoza jest nietrafiona. Po pierwsze, nie jest tak, ze banki nie chca pozyczac nowych pieniedzy, jakoby ze wzgledu na nowe oszacowanie ryzyka.

Banki nie chca pozyczac nowych pieniedzy bo ich po prostu na to nie stac. Same maja nei tyle problem z plynnoscia, co z wyplacalnoscia. Gdybysmy juz w tym momencie zaczeli wyceniac portfele bankow na zasadzie mark-to-market to wiekszosc z nich jest kompletnie i calkowicie niewyplacalna. Jak bankrut wobec tego mialby inicjowac jakakolwiek akcje kredytowa, skoro sam musi w jakis sposob zdobyc finansowanie zeby przetrwac kolejny dzien, tydzien, miesiac? Tak samo, imho, pisanie o nowym szacunku ryzyk w przypadku bankow jest naduzyciem — banki nie maja w chwili obecnej wyjscia i sama ich metodologia wyceny posiadanych ryzyk i zarzadzania nimi opiera sie teraz tylko na jednym — byle wytrzymac kolejny kwartal.

Popularne posty

Gdyby dodatkowo wprowadzic jakas wersje podatku Tobina co ciekawe — Pan Adam jest jego przeciwnikiem, ja rowniez od transakcji finansowych, to, jak zwolennicy tego podatku czesto zauwazaja i argumentuja nie mowie o bossoblogowych zwolennikach, ale o grupach lobbujacych ten temat w USA i EU wielkosc aktywow FED w stosunku do wartosci rynkowych obrotow przyczyni sie do podkreslenia i wzmocnienia pozycji FED jako ostatecznego market makera i jedynego znawcy fair value roznych aktywow. Co to ma wspolnego z wolnym rynkiem — doprawdy nie wiem… Niewatpliwie jednak, w przypadku sytuacji kiedy FED dysponuje znacznie wieksza bazooka juz abstrahujac od tego co sie dzieje w EMU , mozliwe krotkoterminowe turbulencje rynkowe sa zlagodzone.

W horyzoncie dlugoterminowym jednak — najprawdopodobniej doprowadziloby to do czegos na ksztalt wariantu japonskiego. Pamietam, ze obserwowalem to z zaciekawieniem — bo juz byla widoczna euforia na rynkach, i mozna bylo spodziwac sie jak to sie skonczy. Tak przynajmniej argumentowali zwolennicy.

Zreszta, kwestia krotkiej sprzedazy to jednak troche bardziej pogmatwany temat. Jestem w stanie przedstawic sporo rozsadnych i logicznym argumentow, ze zniesienie uptick rule przyczynilo sie do polepszenia plynnosci i transparentnosci rynkow. To z kolei jest dla mnie wartoscia sama w sobie…. Wiesz, gdyby srednia dlugosc zycia bankiera wynosila wiecej niz lat, to zapewne do eskalacji pewnych zjawisk by nie doszlo. Ilu natomiast sposrod tych, ktorzy pracowali w sektorze bankowym w latach tych doczekalo ?

Co z tego, jesli idea jest pogon za szybkim dolarek… Jak to ZeroHedge ma zgrabnie napisane pod swoim logo:. Kto posiada jeszcze Greckie bondy? Co swoja droga samo w sobie jest niezlym szwindlem. Mam troche znajomych Grekow, i dzieki wspolczesnej technologii spolecznosci internetowych w stylu twarzo-ksiazki, widze jakiego typu komentarze zamieszczaja.

Szymon Nowak (1do1) (1do1) - Profile | Pinterest

Nie jest dla mnie szokujace np. Byt Grecji w UE jest juz przesadzony i roztrzygniety. Ostatnio moja Grecka kolezanka zamiescila link do trailera nadchodzacego wkrotce dokumentu o kryzysie w wydaniu greckim:. No bo jakże inaczej mógłby postąpić niestrudzony tropiciel aberracji!. Ta się złożyło, że w czasie kryzysu z r. Co więcej vide Lewis , lub 22 października wizytowałem akurat biura Phibro-Salomon, by przy okazji zobaczyć dealing room traderów obligacji i akcji, gdzie zainstalowany był najnowocześniejszy wówczas ogromny ekran wyświetlający kursy i notowania.

To co się tam wówczas działo, przechodziło wszelkie wyobrażenia, to była absolutny zamęt, panika, traderom puszczały nerwy — istny pożar w burdelu. To było wręcz kompromitujące, tak aż grzecznie nas wyproszono z tej sali, choć wprowadzającymi byli szef i dyrektor Phibro, z innej branży. Powiedziałem im podczas lunchu, że u nas coś takiego nazywa się pożarem w burdelu.

Uśmiechnęli się i powiedzieli że dobrze to rekapituluje tę sytuację, a jeden z nich dodał że ci chłopcy od akcji i obligacji gaszą ten pożar benzyną. Podczas kolejnego spotkania, kilka tygodni później, kiedy rynek się trochę uspokoił, mój kolega finansowiec zapytał zaciekawiony czy, według nich, taka sytuacja może się powtórzyć a miał on wyraźnie lewicowe poglądy — mój znajomy — nota bene doświadczony trader i bardzo inteligentny człowiek — wypowiedział wtedy jakże prorocze słowa:.

Bez Stopa. Czyli jak Straciłem 2 miliony na giełdzie

Gdy po latach, na jakimś spotkaniu ponownie rozmawialiśmy, ów znajmy już wtedy w innej firmie — nota bene tez dotkniętej wielkim skandalem finansowy — powiedział — patrz na afery Sumitomo i MG oraz wpadkę LTCM. Problemy instrumentowe i ludzkie zaczynaja się robić problemami firmowymi, te zaczynają robić się problemami bankowymi a obawiam się, że problemy bankowe za niedługo staną się problemami państwowymi a nawet całego systemu. Ponieważ zaś tamte czasy do obecnych można porównać do dzisiejszych, jak mniej więcej, do dawna wizytę na wieczorku tanecznym w przyzwoitym domu do obecnej wizyty w agencji towarzyskiej więc, w pełni jasne staje się, że tak jak napisałeś:.

Oczywiscie im pozniej on nastepuje tym gorsze skutki dla ludzi. Pytalem wtedy, czy są pewni, ze nie mielibysmy, gdyby to potrwalo jeszcze lata. Moim zdaniem, najgorsza rzecza jaka mozna teraz robic to szukac bezposredniego winnego, gdyz taki po prostu nie istnieje. Wiadomo jest, ze w ramach funkcjonowania w takim.

Kwestia winy i odpowiedzialnosci to krok w nieodpowiednia strone. Spojrzmy prawdzie w oczy — wszyscy jestesmy temu winni. Pytanie, co nalezy zmienic oraz w jaki sposob, zeby nauczeni doswiadczeniem starac sie nie popelniac identycznych bledow.


  • Kody państw UE.
  • Co jest na pokładzie.
  • Wakacyjne stylizacje – greckie inspiracje cz. 2.
  • Opcje kupującego.

To, ze cykle boom i bust wystepowac beda zawsze, bez znaczenia czy mowimy o braku derywatow, podatku od transakcji itd, jest pewne. Zauważyłem że przy kopiowaniu ostatniego tekstu opuściłem pewien, istotny dla zrozumienia sprawy — wydaje mi się fragment. W czasie gdy działy się cuda w owym dealing roomie, dealerzy obligacji z Salomon Brothers uważali się za dużo lepszych, od pozostałych branż, byli aroganccy i zadzierali nosa, wobec innych pracowników Phibro-Salomon. Podlegali oni Johny,emu Meriwetherowi podwówczas już chyba vice-charmainowi firmy , który ze swoimi młodymi wilkami uważani byli za cudowne dzieci whiz kids.

Juncker dodał, że nie dano mu półśrodków:. Absolutnie nikt, absolutnie nikt, nie argumentował w tym sensie. Globalne media są zaniepokojone spekulacjami na temat tego, co wydaje się być agresywną śmiercią Grecji w strefie euro. Jak katastrofa samochodowa, która ma się wydarzyć, nie można oderwać się od chaosu, który przyszedł do scharakteryzowania Grecji. Greccy wyborcy powrócą również do sondaży po tym, jak prezydent Karolos Papoulias nie zdołał znaleźć drogi przez impas, w który wpadły greckie elity polityczne.

Lewicowy Alexis Tsipras, przywódca Syrizy, odmówił negocjacji z potencjalnymi partnerami koalicyjnymi, argumentując przeciwko warunkom systemu oszczędnościowego UE-MFW. Partie centroprawicowe i centroprawicowe, PASOK i Nowa Demokracja, pozostają wierne warunkom ratunkowym, mimo że drogo kosztowały obie strony w wyborach. Jak na ironię, blok Syrizy Tsiprasa znajduje się w tym samym obozie co skrajnie prawicowe partie, takie jak Złoty Świt, które głośno sprzeciwiają się warunkom ratunkowym.

Grecja rzeczywiście pokonała swój pierwotny deficyt budżetowy tj. Deficyt budżetowy minus płatności odsetkowe w pierwszym kwartale r. Oraz w kwietniu. Z rodzaju. Oczywiście nie jest to piękny zestaw liczb. A dochody rządowe są nieznacznie obniżone zaskoczenie quelle , podczas gdy wydatki są również nieco niższe. Ale Ateny również muszą wymyślić plus milionów dolarów amerykańskich dzisiaj, aby zapłacić letnie emisje obligacji, chociaż są oznaki, że bez rządu Grecja będzie kumulować gotówkę.

Raport KE – Polska nie należy do unijnych liderów cyfryzacji

Nie mówiąc o tym zbyt dobrze, partie anty-ratunkowe w Grecji zachowują się głupio. Być może Tsipras blefuje na Niemców, aby sprawdzić, czy złagodzą reżim oszczędnościowy, ale jest to niebezpieczna i nieprzewidywalna gra. Niemcy mogą nazwać to blefem, pozostawiając Ateny bez możliwości wyjścia ze strefy euro i UE. Ale jest nieubłagany w kwestii warunkowości, choć wydaje się, że Schäuble zapomniał o dwóch rzeczach: nie jest kanclerz Angelą Merkel; a on nie podejmuje decyzji. W porządku, Alexis: chciałeś tej pracy; czy teraz jesteś domyślny?

Jeśli tak, potrzebujesz kopii traktatu lizbońskiego. Na szczęście są one bezpłatne do pobrania 1, 2 MB. Przejdź do art. Tak, to ten, który mówi, że kraje członkowskie mogą opuścić UE. Nie strefa euro, umysł; nie ma na to mechanizmu.

Przykłady z Internetu (niezredagowane i niesprawdzone przez PONS)

Racja, Alexis. Jesteś teraz premierem Grecji. Będziesz chciał mieć pewną kontrolę kapitału, aby zapobiec ucieczce kapitału. Kim oni są?